het is zo ingewikkeld, ik wil er zo graag mee stoppen, maar toch wil ik het niet. heb gister samen met mijn moeder een eetschema gemaakt, het plan was dat ik me daar aan zou houden.
dit betekent dat ik om 14.00 alweeeer moet gaan eten, het is een stuk moeilijker dan ik dacht..
we hebben nog wel op voedingscentrum.nl een beetje de richtlijnen gevolgd, hoewel ik op m'n schema minder heb dan moet.. het blijft moeilijk, te moeilijk als je het mij vraagt.
tussendoortjes staan erop, maar kan het simpelweg niet eten, ook al is het maar een stukje komkommer.. ben toch wel behoorlijk diep gezonken ofniet? het was nooit m'n plan om hierin te belanden, afvallen aankomen en weer afvallen.. het stomme is dat niemand het weet, het is ook niet echt aan me af te zien, ben niet mager, maar wil het zo graag wel zijn, maar tegelijkertijd wil ik graag gewoon nergens aan denken, gewoon eten wat ik wil. wat een stress, over 10 minuten moet ik eten, ik doe het gewoon niet, maar m'n moeder is thuis, wat moet ik dan? mee naar boven nemen, achteraf weer uitbraken? bang dat mijn moeder erachter komt, dan ben ik al helemaal de lul.. 18.00 m'n les bodypump, het is een groepsles, verschrikkelijk, voel me echt de walgelijkste die er tussenzit, want ik moet wat aan m'n figuur doen, terwijl die vrouwen het gewoon doen omdat ze het leuk vinden, bij hun speelt de leeftijd ook mee met wat voor figuur ze hebben.
ik ben zo jaloers, als ik zie dat overal mensen lopen die gewoon eten wat ze willen eten, waar ze zin in hebben, maar ik moet en zal overal op letten, kijken wat erin zit, of het niet te vet is..
en dan die vreetbuien, soms denk ik, oh het valt toch best mee hoe dik ik ben, ik kan toch zeker wel een koekje eten, maar dan blijft het niet bij een koekje, nee ik moet meteen alles eten wat ik te pakken krijg..
ik denk dat ik maar gewoon m'n schema volg.. dit is toch niet leuk meer, al die twijfels..
| 
